Pelgrims op de snelweg van de gospel, zo worden de blinde, zwarte en zwartgebrilde zangers genoemd die een tournee maken door ons land. Eerst waren het er vijf. Vandaar de naam Five Blind Boys of Alabama, maar dat is lang geleden. Toen werden het er vier, waarna de naam simpelweg Blind Boys of Alabama werd. Die is gebleven, ook al staan er de laatste tijd zes, en bij sommige gelegenheden zelfs zeven vocalisten op het podium.

Wie gospel zegt, heeft het over een zwart lied waarin het Evangelie (de Blijde Boodschap) wordt verkondigd. Gospelzangers werken vaak voor een bepaalde kerkelijke groepering. De gospels die ze zingen hebben een blijmoedig karakter en worden op een swingende en begeesterde manier gebracht. Wat dit betreft hebben The Blind Boys of Alabama, die in 1948 hun eerste plaat maakten en sindsdien uiteraard nogal eens van bezetting zijn veranderd, een grote reputatie opgebouwd.

Oprichter en voorzanger Clarence Fountain is de oudste van het stel. Naar eigen zeggen is hij 65, welingelichte kringen geven hem al 68 jaar. Hij zong al toen hij als klein jongetje in de schoolbanken zat van het Talladega Instituut voor de Doven en Blinden. Zoveel hij kon luisterde Clarence naar de radio. Zijn inspiratie vormden groepen als The Heavenley Gospel Singers ('De eerste groep die ik hoorde'), The Soul stirrers en vooral het beroemde Golden Gate Quartet. "Zij zongen in de jubilee style, zegt Fountain. "En dat jubelen deden wij als Blind Boys eveneens." ,

Voor verleidingen om over te stappen naar het commerciëler, hitgevoeliger en dansbaarder zwarte genre dat rhythm & blues heet, zijn de zeer gelovige Clarence Foutain en zijn Blind Boys nooit bezweken. En zeker aan het einde van de jaren 50 waren er genoeg kansen om 'de overstap' te maken en zakken met geld te verdienen in wereldser muzieksoorten. Fountain: " We waren voor opnamen in een studio, waar soulzanger Sam Cooke ook aan het werk was. Ik neuriede Voor mezelf iets als: baby you ('ve) been good to me. De echtgenote van de man die de opnamesessie leidde smolt helemaal weg. De man kwam op me af en haalde zijn chequeboek tevoorschijn met de woorden:”zeg maar wat het moet kosten.” Maar ik zei meteen: gaat niet door makker."

Geen wereldse vocalen dus Voor The Blind Boys, maar energieke, aanstekelijke, soms bijna extatische gospelzang, te beluisteren op platen als Faith moves mountains,Deep River en I brought Him with me.

De Heer wordt nog altijd gediend op de opgewekte en opwekkende manier waarop voorgangsters Mahalia Jackson en Sister Rosetta Tharpe destijds hun boodschap uitdroegen. Van de laatste is trouwens een uitspraak die voor The Blind Boys of Alabama geldt. "In psalm 48 staat de opwekking aan alle volken om in de handen te klappen en God met jubelgeroep toe te juichen. De Heer vindt het helemaal niet leuk als wij ons als een dooie pier gedragen."

        Swing Low Sweet Chariot

        Old Time Religion