van 1898 tot 1927 hoogleraar te Zürich, heeft grote invloed gehad op de ontwikkeling van de psychiatrie door zijn onderzoekingen over schizofrenie en door zijn onderscheiding tussen primaire en secundaire symptomen. Bleuler was een van de eerste psychiaters die de psychoanalyse therapeutisch toepasten. Daarnaast verrichtte hij wetenschappelijk onderzoek op het gebied van de algemene psychopathologie, de klinische en de gerechtelijke psychiatrie.

Van 1909 tot 1913 redigeerde hij samen met Sigmund Freud en Carl Gustav Jung het Jahrbuch für psychoanalytische und psychopathologische Forschungen.

WERK: Der geborene Verbrecher. Eine kritische Studie (1896); Affektivität, Suggestibilität, Paranoia (1906, 21926); Dementia praecox oder Gruppe der Schizophrenen (1911); Lehrbuch der Psychiatrie (1916, 10.1960); Das autistisch-undisziplinierte Denken in der Medizin (1919, 41927); Naturgeschichte der Seele und ihres Bewusstwerdens. Mnemistische Biopsychologie (1921, 21928); Die Psychoide als Prinzip der organischen Entwicklung (1925).