* Amsterdam 1911 – † Nijmegen 1980

Mede door zijn technische kennis, heeft hij veel bijgedragen tot de ontwikkeling van de fotografie in Nederland. Blazer beschouwde fotografie als een vorm van toegepaste kunst. In de jaren dertig experimenteerde hij met de technieken van de Nieuwe Fotografie en werd hij bekend door zijn reportages van de Spaanse Burgeroorlog. In de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het verzet, o.a. als lid van 'De ondergedoken camera'. Na de oorlog was hij medeoprichter van de GKf (Gebonden Kunsten federatie) en werkte hij tot 1953 samen met Ad Windig in het compagnonschap ‘Blazer en Windig’. In 1948 werkte hij mee aan de tentoonstelling De Nederlandse vrouw. Voor het Nederlands Paviljoen op de Expo in Brussel (1958) maakte hij een enorme vergroting van opnamen van het Deltaplan (580 m2). Hij vervaardigde hij vele reportages in binnen- en buitenland. Een deel van zijn werk bestaat uit sociale fotografie, met humanistische inslag

Zijn laatste boek  “Holland zonder haast” te bestellen bij www.Amerigo.nl