Deze beweging ontstond onder Westvlaamse collegeleerlingen in de jaren na 1875 en gericht tegen de Franse taaldwang in het onderwijs. De leiding was in handen van Albrecht Rodenbach in het klein seminarie te Roeselare. Hij werd sterk beïnvloed door Guido Gezelle en Hugo Verriest. Hoewel bestreden door hoge geestelijke autoriteiten, breidde de blauwvoeterij zich uit over de colleges van Vlaanderen, tot in de universiteit te Leuven, waar Rodenbach sedert 1876 studeerde. Samen met Pol De Mont en Flor Heuvelmans richtte hij er in 1877 het studentenblad Het Pennoen op. Het belangrijkste orgaan van de beweging was ‘De Vlaamsche Vlugge, in 1875 door Amaat Vyncke en Zeger Malrait te Brugge opgericht. Na de vroegtijdige dood van Rodenbach (1880) namen Frans Van Cauwelaert, Lodewijk Dosfel, Cyriel Verschaeve e.a. de vlag over. (foto onder)

Deze studentenbeweging droeg aanzienlijk bij tot de verspreiding van de Vlaamse gedachte onder academici en de lagere geestelijkheid, en via hen onder de hele bevolking. Na de gedeeltelijke vernederlandsing van de athenea in 1884 was de invloed ook merkbaar bij de vrijzinnige studenten en atheneumleerlingen.