* Bremgarten 25.1.1946

Na zes jaar als onderwijzer in Aargau gewerkt te hebben, begon hij een studie germanistiek in Zürich (1970). Hij voorzag in zijn levensonderhoud als arbeider in de metaal- en chemische industrie.

Na enkele jaren stapte hij over op een opleiding tot (hoorspel)regisseur bij de Zwitserse omroep. Vanaf 1976 ging hij uitsluitend als schrijver door het leven (Zürich). In 1984 werd hij gekozen tot voorzitter van (de Duitstalige afdeling van) de Zwitserse PEN-club. Zijn verhalen en romans getuigen van zijn bezorgdheid omtrent de in zijn visie alarmerende ontwikkelingen die de alles opslokkende industrialisering meebrengt. In een letterlijk moordend tempo gaat niet alleen veel natuur verloren, maar raakt ook de mens zijn oriëntatie in het leven kwijt. Zo geeft de verhalenbundel Schaltfehler (1972) een schrijnende indruk van het fabrieksleven. Het gevoel van teloorgang gaat gepaard met het verlangen naar geborgenheid en zekerheid, zoals in de tot heden bekendste roman Zunehmendes Heimweh (1978). Het werk vormt met Kein schöner Land (1983; roman) en Das sanfte Gesetz (1988) een trilogie.

WERK (o.a.): Brände kommen unerwartet (1968; verhalen); Nur der König trägt Bart (1973; verhalen); Mary Long (1973; roman); Genormte Tage, verschüttete Zeit (1976; verhalen); Die Schneefalle (1981; roman); Love me tender (1983; verhalen); Wassermann (1986; roman); Das blaue Haus (1990; roman); Avenue America (1992; roman).