* Madrid 29.10.1811 – † Cannes 6.12.1882

Hij studeerde na een armoedige jeugd rechten in Parijs en was werkzaam als journalist. Zijn artikelen, die in het door hem opgerichte tijdschrift La revue du progrès social waren verschenen, werden verzameld en omgewerkt tot het boek L'organisation du travail (1840), waarin hij de organisatie van de productie aan de staat toedacht. De staat moest daartoe sociale werkplaatsen (Ateliers Sociaux) inrichten, elk arbeiders van één vak omvattend, die een gelijk loon zouden ontvangen (‘van ieder naar zijn vermogen, aan ieder naar zijn behoefte’). Van de opbrengst van de werkplaatsen zou eenderde voor lonen worden bestemd, de overige tweederde voor steun aan armen en zieken, eventueel steun aan noodlijdende industrieën en voor de aankoop van werktuigen en grondstoffen. Door samensmelting van alle werkplaatsen van één industrie zou op den duur een concurrentieloze samenleving ontstaan.

Tijdens de Februarirevolutie van 1848 kwam Blanc, wiens ideeën in arbeiderskringen grote invloed hadden verkregen, in de voorlopige regering, die het recht op arbeid voor iedere burger erkende en inderdaad op 1 maart 1848 nationale werkplaatsen (Ateliers Nationaux) stichtte, die echter een karikatuur werden van wat Blanc (hierop zelf zonder invloed) had bedoeld. Zij werden georganiseerd door Marie, de minister van Openbare Werken, die sterk antisocialistische opvattingen had.

Het werk was grotendeels onproductief, de arbeiders vormden geen associaties, maar waren in dienst van de regering. Ten slotte werden ca. 120 000 arbeiders in feite door de staat onderhouden.

Na de onvermijdelijke debacle die tot de bloedige opstand van 23–26 juni 1848 leidde, moest Blanc naar Londen vluchten. Na de val van het Tweede Keizerrijk teruggekeerd, werd hij in 1871 lid van de Nationale Vergadering; van 1876 tot zijn dood was hij lid van de Kamer van Afgevaardigden.

Als historicus heeft hij grote betekenis, vooral door zijn Histoire de dix ans, 1830–1840 (5 dln., 1842–1844, ¹²1877–1882), dat de eerste tien jaren van de regering van koning Lodewijk Filips beschrijft); voorts door zijn Histoire de la Révolution française (12 dln., 1846–1852), waarin hij veel aandacht besteedt aan sociale en economische factoren en waarin hij de Jakobijnen en Robespierre verdedigt, o.a. tegen Michelet.

WERK: Pages d’histoire de la Révolution de Févr. 1848 (1850); Histoire de la Révolution de 1848 (2 dln., 1870); Questions d'aujourd’hui et de demain (3 dln., 1873–1884); Dix ans de l’histoire de l'Angleterre (10 dln., 1879–1881).