pseudoniem van Johanna Petronella Vrugt

* Rotterdam 31.1.1905 – Rotterdam 13.7.1960

Zij werd opgeleid voor onderwijzeres, vervulde administratieve functies en behaalde later een akte MO Frans. Zij vestigde haar naam in 1941 met Vrouw en vriend. Sinds haar opzienbarende roman Eenzaam avontuur (1948) behoorde zij tot de belangrijkste auteurs van haar generatie. Haar wereldbeeld vertoonde verwantschap met dat van het Franse existentialisme (zie existentiefilosofie). Zij verbeeldde moderne levensproblemen, zonder illusie, in een openhartige taal, zonder hypocrisie, hetgeen door velen als negatief of aanstootgevend werd veroordeeld. In feite echter zocht Anna Blaman in vriendschap, in liefde, in zelfkennis en waarachtigheid de zin van een zinloos geworden menselijk bestaan. Zelf afkomstig uit de kleine burgerij, beschreef zij ook voornamelijk kleinburgerlijke personen, vaak met autobiografische inslag, maar de problematiek van erotiek en liefde, van waarheidsdrang en kunstenaarschap, van eenzaamheid en dood rijst daar bovenuit. Gekwetst door het voorbehoud dat men ten aanzien van haar volstrekte oprechtheid maakte, weigerde zij in 1949 de bekroning (met de Van der Hoogtprijs) van Eenzaam avontuur; in mei 1957 aanvaardde zij de P.C. Hooft-prijs.

WERK: (o.a.): Ontmoeting met Selma (1943); De kruisvaarder (1950); Ram Horna en andere verhalen (1951); De doolhof (1951; met A. Coolen e.a.); Op leven en dood (1954); In duizend vrezen (1956; toneel); Overdag en andere verhalen (1957); Het Costerman-oproer (1957; toneel); Het De Vletter-oproer (1959; toneel); De verliezers (1960); Verhalen (1963); Spelen of sterven (1974).

UITGAVE: Anna Blaman over zichzelf en anderen (1963); Fragmentarisch, d. H. Struyker Boudier (1978; nagelaten proza); Drie romans, d. A. Meinderts (1985); Droom in oorlogstijd, d. A. Meinderts (1985); Ik schrijf het je grof-eerlijk. Briefwisseling van Anna Blaman met Emmy van Lokhorst en Sonja Witstein, d. A. Meinderts (1988).