* Brighton 1855 - † Barnes Mddx 19.12.1922

Zij was de oudste dochter van Davis Black, een advocaat en gemeente klerk van Brighton. Hij was ook de stadsomroeper. (Zijn vader Peter Black was Marine architect geweest onder Tsaar Nicholaas I van Rusland), en had derhalve een groot deel van zijn jeugd in Rusland doorgebracht en later in Canada. Hij kwam naar Brighton op verzoek van zijn broer Peter, die de Franse consul was in Brighton. 

De familie bestaande uit zes kinderen woonde in 58 Ship Street Brighton en  Clementina zorgde voor haar broertjes en zusjes toen haar moeder in 1875 overleed.

Zij begon fictieverhalen te schrijven en haar eerste novelle was: A Sussex Idyll werd in 1877 gepubliceerd. Na de dood van haar vader verhuisde ze naar Londen, samen met haar zuster Grace. Later kwam haar kleine zusje Constance zij woonde een flat in de 27 Fitzroy Street, zij storte zich op de literatuur, in Fabian en socialistische kringen. Clementine ging door met het schrijven van fictie en werd daar bevriend met Amy Levy, de schrijver en dichter die ook in Brighton op school had gezeten met haar zusje Constance.

Ook kende ze Eleanor Marx (dochter van Karl Marx) Olive Schreiner, Dolly Maitland Radford, en de bibliothecaris van het gedrukte boek in het British Museum, Richard Garnett.

Onder: huis in Brighton

Clementina werd geïnteresseerd en betrokken bij dee problemen van de werkende vrouw en werd de Hon. Sec. Of The Women's Trade Union League, wat later over ging in de Women's Industrial Council. Zij voerde actie tegen werkgevers, die erg lage lonen betaalde aan vrouwen en haar leuze was ‘gelijke betaling voor man en vrouw voor het zelfde werk’. En trad toe tot ‘the Women's Provident and protective League. ‘zij was ook erg betrokken bij de Match Girl's Strike of 1888 en bij de formatie van de ‘Women's Industrial Council met Hilda Martindale, die werkte als inspecteur voor vrouwen werkzaamheden in fabrieken.

Twee boken volgde er nog "Sweated Industry en the Minimum Wage" in 1907 and "A Case for Trade Boards" in 1909 maar zowel de schrijvende Clementina bleef zij actief de vrouwen belangen behartigen voor de Londense afdeling van de ‘National Union of Women's Suffrage Societies (NUWSS) en schreef voor hun tijdschrift  "The Common Cause."

Tegen het einde van haar leven leed zij aan slechte ogen maar bleef toch doorgaan met schrijven. Haar laatste novelle was The Agitator, die gebaseerd was op haar ervaringen in de Trade Union Movement en was een groot succes. Zij stierf thuis  22 Westmoreland Road, Barnes, Middx.