* Cheapside, Londen 10.7.1723 – † 14.2.1780

 

 

Hij studeerde te Oxford klassieken, logica en wiskunde. Toen hij zich in een van de Inns of Court (de Middle Temple) liet inschrijven om zich toe te leggen op de studie van de rechtswetenschap, dichtte hij, teneinde deze keer in zijn leven te markeren, zijn The lawyer's fare-well to his muse. In 1746 werd hij tot de balie toegelaten. In 1758 werd hij hoogleraar te Oxford. Zijn taak was Engels recht te doceren, een vak dat voordien niet aan de universiteiten van Groot-Brittannië gedoceerd werd.

Van 1761 tot 1770 was hij lid van het Lagerhuis.

Het belangrijkste werk van Blackstone zijn de Commentaries on the laws of England, de gebundelde tekst van zijn colleges, een werk in vier delen omvattende de totaliteit van het Engelse recht in het ontwikkelingsstadium waarin het toen verkeerde. De rechtsgeleerde schrijvers als Bentham en Austin verweten Blackstone o.a. dat hij een sterke neiging aan de dag legde al het bestaande te rechtvaardigen. In de 20ste eeuw wordt Blackstone echter weer meer gewaardeerd. De Commentaries hadden aanmerkelijke invloed, daar het verscheen geruime tijd na de verschijning van een dergelijk veelomvattend werk over het Engelse recht.

Men vergelijkt zijn werk dan ook met dat van Bracton dat vijf eeuwen vroeger verschenen was. De invloed van de Commentaries was aanzienlijk in de Verenigde Staten, waar ervaren juristen en uitvoerige juridische bibliotheken ontbraken. De Commentaries verschenen in de jaren 1765–1768 en acht edities zagen het licht gedurende het leven van de auteur. Veranderingen in het recht werden in de vorm van noten aan het werk toegevoegd. In 1848–1849 verschenen Stephen's Commentaries die een bewerking van het werk van Blackstone waren, daar het niet mogelijk was de rechtsontwikkeling op de voordien gevolgde wijze bij te houden.

UITG: Commentaries, facs.-uitg. (1966).

LITT.: D.A. Lockmiller, Sir W. Blackstone