Ontstond  in het midden van de 19de eeuw in Perzië in de kring van het daar heersende Sji'ietische Mohammedanisme. De stichter, Mirza Ali Mohammed was in 1820 te Sjiraz geboren en trad in 1844 op met zijn nieuwe leer, in diverse geschriften uiteengezet, waarvan het voornaamste is de Bajân; zij wortelt geheel in Mohammedaanse opvattingen maar heeft ook oorspronkelijke  trekken in haar systeem van mystieke theologie.

De aanhang van Ali Mohammed groeide geweldig aan, ondanks het uit Sji'a-oogpunt heterodoxe karakter van zijn leer. Van overheidswege werden maatregelen tegen hem en zijn volgelingen  genomen, wat in 1849 tot een gevaarlijke Babi-opstand leidde in Mazenderan onder Molla Husein. Ten gevolge hiervan en van andere gebeurtenissen (aanslag op de Sjah op 15 augustus 1852) begon een niets ontziende vervolging en uit-moording van  de Babi's, waaraan ook de Bâb zelf ten offer viel (executie te Trebis op 19 Juli 1850).

Sedert die tijd zijn de Babi's niet meer op de voorgrond getreden, maar beleden zij hun godsdienst in het geheim. De door de Bâb als zijn opvolger  aangewezen Mirza Jahja, genaamd Sobh-i Ezel (Dageraad der Eeuwigheid) week uit naar Bagdad en bleef doorwerken; hij stierf op Cyprus.