* 13.7.1853, Malmö  -  † 2.8.1912, Gottskär.

Dominees zoon uit Skåne, studeerde klassieke en Scandinavische talen. Hij voelde zich vooral tot de IJslandse literatuur aangetrokken, waarvan de kern-achtige stijl sporen heeft nagelaten in zijn poëzie.

Hij brengt met zijn debuut Dikter (1879) een nieuw realisme, harder dan dat van de signatuurpoëten (zie Snoïlsky) en hij geeft treffende beelden uit het Skånse volksleven, veelal met sociale tendenties. Volgende bundels zijn Nya dikter (1881), Vid Allfarväg (aan de grote weg, 1884), På gröna stigar (op de groene paden, 1889) en Svenska toner (1893). Soms behandelde hij ook  historische onderwerpen in epische romances, o.a. Ungmön från Antwerpen (de maagd van Antwerpen, 1900), een episode uit de 80- jarige oorlog.

Literatuur:

B.R.N. Bolin, Albert Ulrik Bååth (diss.1946)

A. Österling, Albert Ulrik Bååth Minnesteckning (1960)