Ergens tussen de repetities van haar nieuwe musical 'Closer than Ever' door heeft Doris Baaten even tijd voor een interview. Op dat moment was ze nog bezig met de laatste voorstellingen van 'Evita'.

'Ik vind het ongelooflijk

spannend om te doen,' vertelt ~ de goedlachse musical-ster. 'Het F is echt heel bijzonder, omdat het een zogenaamde 'song by song musical' is. Dat houdt in dat de hele voorstelling wordt gezongen. Alles wordt gezongen. Alle liedjes staan op zichzelf, maar er loopt wel een rode lijn doorheen.

Alberto heeft me een jaar geleden aangesproken over zijn ideeën, maar ik moest toen mijn rol als Eliza Doolittle in 'My Fair Lady' nog uitspelen en ik zou Pia Douwes gaan vervangen als 'Evita'. Zij heeft de rol overigens weer van mij overgenomen, omdat ik de laatste twee weken van de tournee al met 'Closer than Ever' op de planken sta. Maar toen Alberto later met een beter uitgewerkt geheel bij me kwam, smolt ik voor deze musical.'

Na alle grote producties lijkt het alsof de 40-jarige actrice een stap terug doet door in een kleiner opgezette musical haar kunnen te tonen.

'Het is voor mij absoluut geen stap terug. Want op artistiek gebied is het een enorme uitdaging. Het is voor mij gelijkwaardig aan de musicals waaraan ik al heb meegewerkt. En die zijn allemaal van een uitzonderlijk goede kwaliteit.'

Doris heeft al een grote staat van dienst opgebouwd. Ze speelde in de musicals 'Fien', 'SweeneyTodd', 'Les Misérables', 'My Fair Lady' en 'Evita'.

Doris: 'Ik zal Evita wel missen, denk ik. Want die vrouw is zo fascinerend. Ik had die rol nog wel een jaar willen spelen. Evita Péron is een vrouw van uitersten. Ze heeft haar meedogenloze, maar ook haar heilige kanten waarmee ze haar volk in de tang hield. Ze was een kreng en een toverfee tegelijk. Het was moeilijk om de goede balans te vinden, maar toen ik de mensen in de zaal hoorde sniffen, omdat ze door het verhaal ontroerd waren, had ik mijn doel bereikt. En ik wist dat ze met een verward gevoel de deur uit gingen. Dat geeft een kick.'

Hopelijk wordt binnen afzienbare tijd haar droom verwezenlijkt en mag Doris in de huid kruipen van Norma Desmond in de bekende musical 'Sunset Boulevard'.

Joop van den Ende zei vorig jaar tijdens de nieuwjaarsborrel dat hij plannen had om een Nederlandse versie van 'Sunset Boulevard' op de planken te zetten in het nieuwe theater dat hij gaat bouwen bij de AmsterdamArenA. Maar nu rept hij er met geen woord over. Het stuk gaat over de vergane glorie van een actrice in Los Angeles. Ik ben er al klaar voor, maar over een aantaljaren ben ik wat rijper en ook wat ouder, dus dan is de rol me bij wijze van spreken op het lijf geschreven. Ik hoop dat die plannen over een jaar of vijf worden uitgevoerd, want dan maak ik nog meer kans.'

Doris is samen met de bekende fotograaf Joris van Bennekom, maar woont nog niet met hem samen. Ze hebben het beiden erg druk, maar tussen de bedrijven door vinden ze toch steeds tijd voor elkaar.

'Met onze drukke agenda's moeten we leren leven. De mazzel is dat Joris iemand is, die erg van het vak houdt. En hij houdt van mij en van mijn talent. Ideaal.

Ik voel me wel eens schuldig dat ik dit beroep heb, want dan zitten we samen lekker op de bank en dan moet ik toch weer naar het theater. Hij begrijpt dat gelukkig en hij heeft er minder problemen mee dan ik.

Ik ga overigens nooit met tegenzin naar het theater. Ik denk wel eens: kon ik maar lekker thuisblijven, zodat we elkaar wat vaker zien. Maar ach, hij heeft ook zijn drukke perioden. En wanneer we samen thuis zijn, dan nemen we het ervan. We houden allebei van lekker koken. En dat doen we dan ook zeer uitgebreid wanneer we daar tijd voor hebben. En lekker voor de televisie hangen, Vind ik ook absoluut niet vervelend. Ik zet dan steevast het antwoordapparaat aan, opdat we niet gestoord worden. We zijn er dan een avond gewoon niet.

'Trouwen?

'Nee joh. Dat is bij ons niet aan de orde. We hebben het hartstikke leuk zo. En bovendien: we hebben er eigenlijk geen tijd voor.'

Op dit moment werken we samen, want Joris fotografeert de voorstelling van 'Closer than Ever', waardoor we elkaar wat vaker zien.' Doris denkt nog niet aan kinderen.

'Ik ben nu 40 en het is niet zodat ik kan zeggen: '0, dat komt nog wel'. Want over een paar jaar hoef ik daar niet meer aan te beginnen. Dan zijn mijn vruchtbare jaren voorbij. Maar ik heb nog zoveel ambities dat het er eigenlijk nog niet van gekomen is. We zijn met baby's en zwangerschappen niet al te veel bezig.'

Haar drukke leven is niet alleen een belastingvoor haar relatie, maar ook voor haar vriendenkring.

'Ik heb een hele vervelende eigenschap: ik onderhoud mijn vriendenkring zo slecht. Ze investeren vaak meer in mij dan ik in hen. Toch zijn het hele trouwe vrienden die begrijpen waarom het soms verslonst. Maar mijn drukke baan mag natuurlijk geen alibi zijn.'

Een andere nare eigenschap van Doris is dat ze een perfectioniste is. 'Ik ben geen moeilijk mens om mee te werken, mits de anderen hun werk ook met toewijding doen. Als dat niet gebeurt, zal ik er zeker wat van zeggen.' Ze is naast haar werk in het theater ook nog werkzaam als docent aan dg Kleinkunst Academie in Amsterdam.

'Ik verwacht van mijn studenten dat ze een inzet hebben van 100%. Ik geef geen zanglessen, maar repertoirelessen.

Dat betekent dat ik hun leer hun liedjes met overgave te zingen. Dat is het acteren dat bij het zingen komt kijken. En dat is minstens zo belangrijk om een liedje aan je publiek over te kunnen brengen.'