* Garwa 1924)

Boven rechts: Ahidjo in gezelschap van M Debré na een bezoek aan Generaal de Gaule in het Elyséé
Hij was de zoon van een vooraanstaand moslim. Hij studeerde te Jaoende. Tussen 1942 en 1944 doorreisde hij als telegrafist het hele land. Hij werd benoemd tot nationaal directeur van de posterijen en de telecommunicatie. Hij was lid van de Partij der Jonge Moslims. In 1947 werd hij lid van de Territoriale Raad en in 1953 werd hij gekozen als vertegenwoordiger van Kameroen in de algemene vergadering van de Franse Unie, als onall1ankelijke (strekking Leopold Senghor); in 1957 werd hij volksvertegenwoordiger en daarna minister van binnenlandse zaken onder André-Marie Mbida. Na diens val (april 1958) werd hij hoofd van de regering; hij bewerkte de onafhankelijkheid van Kameroen op 1.1.1960.

Na de vernietiging van de linkse opstandelingen van de Union  des population du Cameroun (UPC) werd zijn regering ook door de socialistische staten erkend. Einde 1961 kwam de federatie van W .-en O.-Kameroen (de vroegere Franse en Engelse gebieden) tot stand. In O.- Kameroen werkte de U PC clandestien verder. In augustus 1970 werd een groep verzetslieden gearresteerd, onder wie Mgr. Albert Ndongino, bisschop van Ngongsamba; drie van hen werden terechtgesteld wegens hoogverraad en omdat zij een aanslag op Ahidjo hadden beraamd.