(Hebr.: achaz-jahu of jehó-achaz "Jahwe houdt vast")

AHAZIA ¹  
Koning van Israël, 856-855 v. Chr.,
Zoon en opvolger van Achab, raadpleegt in zijn ziekte, die een gevolg is van een van een val door een tralievenster, de god van Ekron, de Beëlzebub, waarvoor hem door Elia de vroege en kinderloze dood aangekondigd wordt. Onder hem maakt Moab zich van Israël onafhankelijk, zie I Kon. 22 : 52 v.v. ; II Kon. I.

AHAZIA ² 
Koning van Juda, 845-844 v. Chr.,
Zoon van koning Joram van Juda en (door zijn moeder Athalia) kleinzoon van Achab, dus neef van den vorige en van diens broer en opvolger. Joram van Israël, als wiens bondgenoot en vazal hij tegen Hazaël van Damascus optrekt (II Kon. 8 : 26 v.v.) ; hij wordt door de koningsmoordenaar Jehu  te Jizreël dodelijk gewond, sterft te Megiddo, wordt begraven te Jeruzalem. Het verhaal van de dubbele koningsmoord (in II Kon. 9) behoort tot de meest levendige en aanschouwelijke in het Oude Testament.

LITT.: R. Kittel, Gestalten und Gedanken in Israel (1926), blz. 223 v.v.