(eig. Hasan Ali sjah)
Godsdienstig leider van de nizaritische Ismaëlieten

* Esfahan 1804 - † Bombay 1881.

Hij werd beschouwd als een afstammeling van Ali, de echtgenoot van Mohammeds dochter Fatima, en van de oude Perzische vorsten. Hij werd door Fath Ali sjah van Perzië tot gouverneur-generaal van de provincie Kerman benoemd. Hij was een correct en verstandig bewindsman, maar hij Verweet Fath Ali sjah zijn zwakke houding tegenover Rusland en moest in 1840 naar Indië vluchten. Door zijn vriendschap met de Engelse koloniale overheden wist hij de Ismaëlische stammen aan de noordwestelijke grens van Indië tot een compromis over te halen. Daarop erkenden de Engelsen hem officieel als hoofd van de nizaritische Ismaëlieten over de hele wereld. Van zijn grote invloed, niet alleen op zijn volgelingen maar ook op andere moslims, werd door de Engelsen in Azië en O.-Afrika handig gebruik gemaakt om de vrede te handhaven.