Hij was de vriend van Augustus. Hij was senator en stamde uit een weinig bekend geslacht. Sinds Apollonia (45- 44 v.C.) was hij de rechterhand van Octavianus en in diens naam behaalde hij overwinningen bij Naulochos (36 v.C.) en Actium (31 v.C.). Toen Octavianus Augustus was geworden, huwde hij aan Agrippa zijn dochter Julia uit (21); hij maakte Agrippa tot zijn naaste medewerker door hem eerst het imperium te verlenen en in 18^de macht van tribuun voor vijf jaar, wat zoveel betekende als mederegentschap. Bovendien adopteerde hij het volgende jaar Caius en Lucius, de zonen van Agrippa en Julia. De macht van Agrippa werd in 13 voor vijf jaar verlengd en op de munten werd hij afgebeeld met de corona muralis en rostralis. Hij stierf in 12.

Hij was de vertrouwde raadgever geweest van de keizer, die hem van 20 tot 19 Gallië had toevertrouwd, dat bedreigd werd door de Germanen en waar Agrippa vanuit Lyon de eerste Romeinse heirbanen aanlegde.

Maar vooral maakte hij zich verdienstelijk als Augustus' minister van openbare werken. Hij schonk aan Rome een aantal grootse monumenten, de hoofdstad van een wereldrijk waardig. Zo kon Augustus zeggen dat hij een stad van marmer naliet waar hij er een van baksteen had gevonden. Agrippa liet twee theaters bouwen, vier portieken, de eerste grote luxueuze thermen van Rome, die zijn naam dragen, en verscheidene tempels, waaronder het Pantheon. Augustus droeg hem eveneens op een grote wereldkaart te vervaardigen. Hoewel deze bij Agrippa's dood niet voltooid was, liet Augustus ze aanbrengen op de muur van de porticus van Agrippa te Rome.

LITT.: Agrippa (Marcus Vipsanius)

D. Detlefsen, Ursprung, Einrichtung und Bedeutung der Erdkarte Agrippas (Berlijn 1906). - T. Rice Holmes, The architect of the Roman Empire (2 dIn., Oxford 1928-1931). -M. Reinhold, Marcus Agrippa. A biography (New York 1933). -F.W. Shipley, Agrippa's building activities (St. Louis 1933).

Links boven: Buste Parijs – Louvre