eig. Rudolf Huysman,

* ca. 1443 Baflo - † 27.10.1485 Heidelberg.

  Links: gravure uit 1572

Hij was de eerste Ned. humanist van Europese faam en een van de voornaamste vertegenwoordigers van het Bijbelshumanisme.

Hij studeerde te Erfort, Leuven (waar hij in 1465 promoveerde) en in Pavia (waar hij Grieks studeerde).

In 1480 als advocaat in Groningen gevestigd, werd hij bevriend met Wessel Gansfort en geprezen door Erasmus. Nauwelijks als hoogleraar te Heidelberg benoemd, stierf hij aldaar, en werd in het kleed van St.Franciscus  begraven. 

Hij brak met de scholastiek en zijn grootste belangstelling ging uit naar een juist taalgebruik en het onderwijs. Zijn werk omvat vertalingen van Griekse geschriften in het Latijn, een Lof der wijsbegeerte (1476), een Leven van Petrarca (1477), religieuze en gelegenheidsgedichten, en zijn hoofdwerk in drie delen, De inventione dialectica (1479) over de redeneermethoden in de Oudheid, geïllustreerd met goede antieke voorbeelden.

Zijn werk is van fundamentele betekenis voor de verspreiding van de humanistische opvoedingsmethoden, en om zijn kennis van het Latijn werd hij de tweede Virgilius genoemd.

LITT. P.N.M. Bot, Humanisme en onderwijs in Ned. (1955).