* 1643, Lissabon - † 1683, Sintra

Oudste zoon van koning Joao IV en  Luisa de Guzmán. Toen zijn vader in 1656 stierf, oefende

zijn moeder het regentschap uit. Bij Alfonso’s meerderjarigheid wilde zij hiervan geen afstand doen

omdat zij zich zorgen maakte over het vreemde en wrede karakter van haar zoon. Hij slaagde erin

zijn moeder te verjagen; in 1666 stierf zij. Van 1662 tot 1667 kon Alfonso zich als vorst handhaven.

Hij behaalde overwinningen op Spanje te Ameixial (1663) en te  Villaviciosa (1665), waardoor de

onafhankelijkheid van Portugal werd versterkt. Bij het verdrag van Lissabon (1668) werden deze

overwinningen  geratificeerd. Intussen echter had Alfonso’s broer, Pedro, hem de macht ontnomen

en hem om zijn krankzinnig gedrag gevangen-gezet op het eiland Terceira (tot 1675) en nadien te

Sintra (tot aan zijn dood).

In 1663 was Alfonso gehuwd met Marie d’’Aumale, prinses van Savoye-Nemours; al spoedig echter koos zij,

tegen haar zonderlinge echtgenoot, de partij van diens broer Pedro, met wie zij, nadat zij haar huwelijk

op grond van impotentie nietig had laten verklaren, in 1668 huwde.

Na Alfonso’s dood nam Pedro de Pedro II van Portugal aan; tevoren had hij zich ‘gouverneur van het koninkrijk’ genoemd.