Henriques de veroveraar (o conquistador)

Ca. 1110, Guimares - † 1185, Coimbra

Graaf van Lusitania (1112-1139) en koning van  Portugal (1139-1185)

Hij was de zoon van Hendrik van Bourgondië, prins uit het huis van Capet en graaf van Lusitania

en Teresia, een natuurlijke dochter van  Alfonso VI van Castilië.

Reeds in 1112, bij de dood van  zijn vader, volgde hij deze op.

Hij kwam onder regentschap van zijn onbekwame en lichtzinnige moeder.

Zodra hij in 1128 meerderjarig verkaart was, verzette hij zich tegen zijn moeder, die haar macht niet wilde afstaan.

Hij versloeg haar leger en dat van  Alfonso Romon van Castilië, haar bondgenoot, en maakte hierdoor Portugal

onafhankelijk van Leon.

Hij streed tegen de moren en behaalde in 1139 een  schitterende overwinning bij Ourique.

Hierop riep het krijgsvolk hem uit tot Koning Van Portugal. Zijn neef Alfonso VI van Leon erkende de titel op een 

bijeenkomst te Zamora (1143) in aanwezigheid van de  pauselijke legaat. Het zou nog tot 1179 duren voordat de

paus hem officieel ‘rex’ zou noemen.

Intussen moest hij de suprematie van Alfonso VII als keizer van Spanje erkennen.

Met de hulp van  buitenlandse kruisvaarders veroverde de nieuwe koning Lissabon in 1147 en Evora in 1166.

Hij  organiseerde een sterk binnenlands bestuur. Bij herhaling moest hij tegen Fernando II van Leon, de 2^de zoon

van Alfonso VII van Castilië optreden. (1163, 1165, 1166 en 1180).

In 1146 bracht hij de Almohaden een verpletterende nederlaag toe nabij Santarem.

In 1146 was hij getrouwd met Mathilde dochter van graaf Amadeus III, van wie hij 7 kinderen had onder wie

Sancho I, zijn opvolger.