AFONSO I
Koning van Porrtugal (1110-1185)
Henriques de veroveraar (o conquistador)
Ca. 1110, Guimares - † 1185, Coimbra
Graaf van Lusitania (1112-1139) en koning van Portugal (1139-1185)
Hij was de zoon van Hendrik van Bourgondië, prins uit het huis van Capet en graaf van Lusitania
en Teresia, een natuurlijke dochter van Alfonso VI van Castilië.
Reeds in 1112, bij de dood van zijn vader, volgde hij deze op.
Hij kwam onder regentschap van zijn onbekwame en lichtzinnige moeder.
Zodra hij in 1128 meerderjarig verkaart was, verzette hij zich tegen zijn moeder, die haar macht niet wilde afstaan.
Hij versloeg haar leger en dat van Alfonso Romon van Castilië, haar bondgenoot, en maakte hierdoor Portugal
onafhankelijk van Leon.
Hij streed tegen de moren en behaalde in 1139 een schitterende overwinning bij Ourique.
Hierop riep het krijgsvolk hem uit tot Koning Van Portugal. Zijn neef Alfonso VI van Leon erkende de titel op een
bijeenkomst te Zamora (1143) in aanwezigheid van de pauselijke legaat. Het zou nog tot 1179 duren voordat de
paus hem officieel ‘rex’ zou noemen.
Intussen moest hij de suprematie van Alfonso VII als keizer van Spanje erkennen.
Met de hulp van buitenlandse kruisvaarders veroverde de nieuwe koning Lissabon in 1147 en Evora in 1166.
Hij organiseerde een sterk binnenlands bestuur. Bij herhaling moest hij tegen Fernando II van Leon, de 2de zoon
van Alfonso VII van Castilië optreden. (1163, 1165, 1166 en 1180).
In 1146 bracht hij de Almohaden een verpletterende nederlaag toe nabij Santarem.
In 1146 was hij getrouwd met Mathilde dochter van graaf Amadeus III, van wie hij 7 kinderen had onder wie
Sancho I, zijn opvolger.
Alfonso was een groot voorbeeld voor de latere Portugese koningen.
Ook lichamelijk was hij een reus. Volgens zijn nog bewaarde harnas mat hij 2.12 m.
Met hem nam de Bourgondische dynastie in Portugal (1109-1385) een aanvang