of AFLAQ, Michel

* 1909 –

     Hij was voorstander van een nationalistisch geïnspireerd socialisme.

Omstreeks 1940 stichtte hij de  partij van het Arabische Reveil, waarvan hij in 1942 secretaris-generaal

en in 1947 voorzitter werd. Hij streefde ernaar alle Arabische staten van het Nabije Oosten te hergroeperen

in  ‘één enkele en eeuwige Arabische natie’. Hij nam deel aan de  stichting van de socialistische partij van

het Arabisch reveil, de Baathpartij, door zijn eigen partij te versmelten met de Arabische socialistische partij

van Akram Hawrani (1952). Maar de vorming van de VAR ging gepaard met de onderdrukking van de politieke

partijen en Aflak kon zijn politieke actie niet hervatten dan na de afscheiding van Syrië in september 1961.

     Omdat hij evenwel het Egyptische staatshoofd als de enige voorman van de Arabische eenheid bleef beschouwen,

brak Aflak met  Hawrani op het congres van Homs en trok hij zich terug te Beiruth (1962).

Hij ijverde  daarna voor de oprichting van een  federale staat, bestaande uit Syrië, Irak en  Egypte,

op voorwaarde dat het Syrische particularisme zou worden geëerbiedigd.

Aangezien Nasser zich niet kon neerleggen bij een splitsing van zijn bevoegdheden, mislukte de opzet

ondanks een theoretisch akkoord op 17-04-1963. Nadat hij maarschalk Araf niet had kunnen beletten

de Iraakse Baathpartij te Bagdad het bewind te ontnemen, werd Aflak zelf te Damaskus het slachtoffer

van een putsch die werd uitgevoerd door de  onverzoenlijke uiterst linkse vleugel van  de Baathpartij,

die steun kreeg van een belangrijk deel van het leger. Sindsdien werd niets meer van hem gehoord;

men neemt aan dat hij een toevlucht vond in Libanon.