* bij Hamadan, in Perzië, 1838 of 1839 - † Constantinopel 9.3.1897

, filosoof en vooral socioloog, grondlegger van het modernisme in de islam, kreeg een sjiietische (sjiieten)opvoeding.

Van zijn 17^de jaar af was hij vrijwel voortdurend op reis. Hij beschouwde de islam als de enige godsdienst die een

volledige ontplooiing van de mens garandeert. Zijn godsdienstig rationalisme en zijn politieke ideeën stuitten op heftige

tegenstand onder de orthodoxe godgeleerden.

De acht vruchtbaarste jaren (1871-1879) van zijn leven bracht hij door te Caïro.

Van 1883 af leidde hij met zijn beroemdste leerling, Mohammed Abdoeh, te Parijs het tijdschrift Al-Oerwa al-Woethka

 (= De betrouwbare schakel), tot in 1885 een diepgaand meningsverschil tussen beiden aan de samenwerking een eind maakte.