De priester Zacharias, geleerde uit het einde van de 18^de eeuw, ging uit zijn geboortedorp Mavrilo (prov.Phthiotis) naar Constantinopel, waar hij zijn familienaam verwisselde voor die van een antiek volk, dat volgens het Homerische epos in Phthiotis woonde (aenianes).

Daar heeft hij Grieks gedoceerd aan vele Phanarioten, die later hun naam beroemd zouden maken in de onafhankelijkheidsoorlog (1821-1830).

Hij stierf in 1828 in zijn dorp, dat toen al bevrijd was van  het Turkse juk. Hij liet drie zonen achter, Georgios, Christodoclos en Dimitrios.

Georgios was  een  staatsman, lid van de eerste wetgevende vergadering van Griekenland, waarin hij een  verzoenende rol tussen de verschillende partijen gespeeld heeft. Na de oorlog vestigden de Aenianes zich te Lamia, hoofdstad van Phthiotis en hielden zich bezig met het schrijven en uitgeven van boeken. Georgios gaf de werken uit van E.Voelgaris, een geleerde uit de 18^de eeuw. Georgios alleen liet een kind achter, een dochter

Dimitrios was soldaat en secretaris van Karaïskakis, één der beroemdste generaals van de Griekse revolutie. Na de oorlog vestigden de Aenianes zich te Lamia, hoofdstad van Phthiotis en hielden zich bezig met het schrijven en uitgeven van boeken. Dimitrios schreef de Biographie van Generaal Karaïskakis, Chronolion van het jaar 1857, herinneringen uit de revolutie en populair-wetenschappelijke geschriften, Bibliotheek van het Volk, De Courant van de Landbouw.

Aganike Mazaraki-Aenian

Zij gaf die  een verzameling verzen uit. Zij had twee zonen.

Kontantijn en Alexander, bekende officieren van het Griekse leger, dragen twee namen: Mazarakis-Aenian. Alexander is schrijver van  militaire werken en nam deel aan de vredesconferentie van Lausanne (1923) waar hij zich jegens zijn vaderland zeer verdienstelijk heeft gemaakt.