Nam deel aan de jacht op het Kalydonische everzwijn. In de Griekse mythologie is hij om twee redenen bekend geworden.

Op de eerste plaats moest de god Apollo bij hem als herder dienen, gestraft door Zeus, omdat hij de  Cyclopen gedood had,  

uit wraak voor de dood van zijn zoon Asklepios (Asklepios, “de onbedwingbare”, was oorspronkelijk een god van de onderwereld!).

Op de tweede plaats door zijn huwelijk met Alkestis (Latijn Alcestis), dochter van  Pelias, koning van Iolkos, welke hij verkreeg,

toen hij volgens diens opdracht met hulp van Apollo een leeuw en een wild zwijn voor zijn wagen had gespannen.

Dit huwelijk werd zeer romantisch. Immers. Asklepios had verzuimd  aan Artemis te offeren, die nu, als voorteken van zijn dood,

slangen in het bruisvertrek toonde. Doch Apollo wist de Schikgodinnen te bewegen hem het leven te schenken,

indien een ander voor hem in de dood ging.

Hiertoe bleek, toen elk ander weigerde, Alkestis bereid. Maar Herakles, toevallig  aanwezig, ontrukte haar in worsteling aan de Dood

en voerde haar tot haar gemaal terug; volgens anderen liet Persephone, geroerd door haar trouwe liefde, haar terugkeren.

Euripides heeft hieraan een treurspel, Alkestis, gewijd. Aan de Alkestis-mythe verwante sprookjes komen in vele landen

(zelfs tot in Soedan) voor.

  Links: Admetos met Alkestis en Pelias

afgebeeld op een Romeins stucwerk Rome – Graf van de Pancrati