* 7-2-1870, Wenen - † 28-5-1937, Aberdeen

Hij was eerst oogarts, later huisarts en ten slotte psychiater.

Hij was een leerling en medestander van Freud; gaandeweg traden er diepgaande menings-verschillen aan de dag en

omstreeks 1911 kwam het tot een volledige breuk. Adler is de grondlegger van de ‘Individualpsychologie’:

de menselijke  persoonlijkheid is een eenheid met  individuele verschillen, die het gevolg zijn van verschil in milieu tijdens de jeugd.

Niet de seksualiteit, maar het streven naar macht is de oerdrift bij de mens; ieder mens wil zijn eigen Ik laten gelden boven anderen

in de strijd om het bestaan.

Als er een minderwaardigheidsgevoel is, b.v. ten gevolge van een  lichamelijk of geestelijk gebrek of omdat men de 2^de of 3^de zoon is,

gaat men dit compenseren in een machtsstreven of een geldingsdrang. Demosthenes werd een groot redenaar omdat hij als kind stotterde.

Dit minderwaardigheidsgevoel kan leiden tot buitengewone prestaties, maar ook tot abnormale gedragingen.

Als men tegen levensmoeilijkheden niet is opgewassen en  een gesteld ideaal niet kan bereiken, tracht men op ander terrein uit te  blinken

(b.v. voetballen). Terwijl voor Freud ziekte (b.v.neurose en psychose) een gevolg is van verdrongen seksuele driften, ziet Adler dit

als een poging naar macht en naar meerwaardigheid te streven.

Zijn geneesmethode is meer direct en minder langdurig dan die van Freud.

Zijn theorie heeft ook veel toepassing gevonden bij opvoedkundige problemen.

Van de andere kant is ook zeker dat de theorie van Adler zich wat betekenis, allure en invloed betreft niet met die van Freud kan meten.

Omdat hij echter door zijn praktijk en door zijn werken in Europa zo beroemd geworden was, doceerde hij

sinds 1929 als gasthoogleraar in New York. Van zijn werken, die meermalen zijn herdrukt en in vele talen zijn vertaald,

zijn de bekendste en belangrijkste: Praxis und Theorie der Individualpsychologie (1918), Heilen und Bilden (1922),

Menschenkenntnis (1927), Das Problem der Homo-sexualität (1930), Der Sinn des Lebens (1933).

Literatuur:

L.Way: Adler’s place in psychology (1950)

H.Orgler: Adler (1956)

H.L. en R.R.Ansbacher:

The individual psychology of Adler (1956)

U.Bleidick: Individualpsychologie und Pädagogik,

Adler und seine Schule (1958).