* Wenen 15.1.1873 – † Wenen 28.6.1937

Oostenrijks socialistisch theoreticus en socioloog, was hoogleraar te Wenen. Adler behoort tot de stichters van de Oostenrijkse sociaaldemocratie en was als theoreticus een van de leidende figuren van het austromarxisme. Hij trachtte vooral de leer van Immanuel Kant en die van Karl Marx innerlijk te verbinden en nam de mogelijkheid aan om op grond van een causaal-mechanistische beschouwingswijze de lijn van de historische ontwikkeling vooruit te bepalen.

WERK: (belangrijkste): Kausalität und Teologie im Streit um die Wissenschaft (1904); Marx als Denker (1908, 31925); Marxistische Probleme (1914); Klassenkampf gegen Völkerkampf (1919); Engels als Denker (1920, 31925); Der Marxismus als proletarische Lebenslehre (1922); Der Sozialismus und die Intellektuellen (41923); Neue Menschen, Gedanken über sozialistische Erziehung (1924, 21926); Das Soziologische in Kants Erkenntniskritik (1925; 21975); Kant und der Marxismus (1925); Politische oder soziale Demokratie (1926); Lehrbuch der materialistischen Geschichtsauffassung (1930); Die Rätsel der Gesellschaft (1936; 21974); met R. Hilferding vanaf 1904 de Marx-Studien, waarin de belangrijkste publicaties van het austro-marxisme zijn verschenen.

Aan zijn geboortehuis, Waschhausgasse 1a,

  Ter nagedachtenis aan de theoreticus van het Austromarxismus