ADAM, Adolphe Charles
Frans componist (1803-1856)
* 24 Juli 1803 Parijs - † 3 Mei 1856 Parijs
Links: de componist – litho van A.Knesset
Hij was de zoon van den pianist en leraar aan het conservatorium te Parijs, Louis Adam, studeerde aan genoemd conserva-torium, Adolphe kreeg zijn opleiding bij F. Reicha en F.A. Boieldieu aan het Parijse conservatorium, alhoewel zijn vader, Louis Adam, die zelf musicus was zich fel verzette tegen de muzikale ambities van zijn zoon.
Zijn wens om vooral vloeiende, aangenaam in het gehoor liggende melodieën te schrijven, maakte hem voorbestemd voor de opéra-comique. Een belangrijke stimulans in die richting ontving hij van zijn leermeester Boieldieu, voor wiens opera La dame blanche Adam de ouverture samenstelde. Van zijn eigen werken hebben vooral Le postillon de Longjumeau (1836) en Si j'étai roi (1852) repertoire gehouden (met name in Duitsland). Blijvende bekendheid verwierf ook het ballet Giselle (1841). Na zijn dood verschenen zijn Souvenirs d'un musicien (1857) en Derniers souvenirs d'un musicien (1859); beide boeken werden in 1871 herdrukt.
LITT.: A. Pougin, Adolphe Adam (1877).
1986 - Winkler Prins Encyclopedie van de opera.
zijn het meest bekend geworden:
“Le Postillon de Longjumeau", "Si j' étais roi", Le roi d'Yvetot", La poupée de Nuremberg" Le toréador" en van zijn balletten "Giselle' en "Le corsajre" .
Links: Onder het ballet uit Giselle – Deutsche Oper Berlin
Zijn enorme eerste succes behaalde hij in 1836 Postillon de Longjumeau. AI in 1873 beleefde het pretentieloze stuk aan de Parijse Opera Comique zijn 500ste uitvoering. Een werk dat zeker de tand des tijds heeft weerstaan, was het romantisch-fantastische ballet Giselle, dat op 28 juni 1841 in première ging. Sinds de Parijse première met Carlotta Grisi was de interpretatie van Giselle voor grote ballerina's een dankbare en ook moeilijke taak. Zoals alle bruiden die voor de bruiloft overleden, wordt ook Giselle na haar dood in de , gemeenschap van de van dansen bezetene Wilis opgenomen. leder die met hen in aanraking komt, moet meedansen tot hij erbij neervalt. Ook Albrecht, die eens Giselles bruidegom was, wordt pas bij het krieken van de dag van deze vreemde vloek verlost.