Benedictijn, bisschop en martelaar.

* 956 - † 23.4.997 in Pruisen;

Afkomstig uit een adellijk Boheems geslacht. Na zijn opleiding aan de domschool te Maagden-burg, werd hij in 983 bisschop van Praag. Hij verliet zijn bisdom en trad in 989 te Rome in bij de benedictijnen. In 992 ging hij op bevel van de paus naar Bohemen, waar hij het klooster Brevnoc (bij Praag) stichtte en op de terugreis naar Rome doopte hij in Hongarije de latere koning Stefanus. In Rome won hij de vriendschap van Otto III, reisde met hem naar het noorden en trok toen met zijn monniken naar Pruisen, waar hij in een bos, niet ver van Fischhausen (Rybaki), de marteldood stierf. Zijn lichaam werd door de Polen overgebracht naar de kathedraal van Gniezno (Gnesen), waar het zich nog steeds bevindt en waarheen keizer Otto III in het jaar 1000 een bedevaart ondernam. Zowel de Polen als de Tsjechen maken aanspraak op de roem van de H. Adalbert, wiens verering onder de Westslaven zeer verbreid is.

 Links: de jonge Adalbert van Praag met zijn ouders, zuiderportaal Kathedraal van Gniezno (1^ste helft 12^de eeuw)