eigenlijk: John Marschall Alexander

* 1929 - † 24 December, 1954.

Hoe zou het Johnny Ace zijn vergaan, als hij niet op kerstavond '54 al op 25-jarige leeftijd  was overleden? Het is een verboden vraag in de zwanen-zangserie, maar voor de eerste belangrijke  voortijdige dode uit het rock 'n roll tijdperk moet een uitzondering worden gemaakt. Een echt antwoord is er natuurlijk niet, maar het is  opvallend dat alle souldeskundigen hem achteraf een grootse  toekomst hebben voorspeld.  De in 1929 als John Marshall Alexander geboren Johnny Ace zong in 1954 pas twee jaar als soloartiest; daarvoor had hij samen met bluessterren als B.B.King en Bobby 'Blue' Bland gespeeld. In de twee jaar van zijn solocarrière had hij al een paar bescheiden hits gehad, maar wat de toekomst  vooral zonnig deed schijnen was dat Ace een van de eerste zwarte zangers was die tot de blanke popmarkt wisten  door te dringen - de zwarte  rhythm 'n blues- en de blanke popmarkt waren toen nog strikt  gescheiden in de Verenigde Staten. Johnny Ace had het in zich een soort Sam Cooke te worden.

Johnny Ace  stierf te vroeg om echt beroemd te worden en zijn  werk leeft voort in dat van anderen. Maar wie eenmaal Ace's originelen heeft gehoord, neemt  geen genoegen meer met de  bekendere uitvoeringen van  anderen, ook al is die van  Aretha Franklin.

Haar uitvoering van  'Respect' mocht dan zo goed zijn dat zelfs de auteur Otis Redding moest toegeven dat hij zijn lied 'aan dit meisje had verloren', haar  cover van 'My Song', Aces's eerste  hit uit 1952, is veel minder melancholiek en droevig stemmend dan de krakende versie van Johnny Ace, en daar gaat het toch om bij dit nummer, waarvan de eerste regels luiden: "You told me you would leave me here in tears / Now you're gone and  hours seem like years."

Johnny Ace was niet alleen de  eerste belangrijke rock 'n roll-dode, maar ook een van de bizarste. Ace's einde was niet het gevolg van drank, drugs of een ongeluk, maar geheel aan de zanger zelf te  wijten. Op Kerstavond 1954 wachtte het publiek in de  uitverkochte zaal van het City Auditorium in Houston, Texas op de hoofdact van de avond, Johnny Ace, toen er vanachter het podium een schot klonk.

Even later werd duidelijk wat er was  gebeurd: Johnny Ace had gegokt en verloren.

Bij een spelletje Russische roulette had hij zich door het hoofd geschoten.

Maar kerstavond 1954 betekende nog niet het definitieve einde van Ace's loopbaan.

Zijn platenmaatschappij, Duke Records, bracht posthuum 'Pledging  My Love' uit. Ace's zwanezang werd zijn grootste hit en bereikte nummer  17 in de Amerikaanse hitparade. Later, in 1974, kreeg het liedje nieuwe bekendheid door de uitvoering van Marvin Gaye en Diana Ross.

Maar ook Gaye en Ross, toch niet de  minsten uit de soul, hebben Ace's origineel niet overtroffen. Bij Ross en Gaye is 'Pledging My Love' een jubelzang. Juichend beloven zij  elkaar eeuwige liefde.  "Forever my darling / My love will  be true / Always and forever / I'll love just you".

Hier is sprake  van groot geluk en vol vreugde zingen ze dan ook om beurten verder: " Just promise me, darling, your love in return / Make this fire in  my soul, dear, forever burn."

En verder gaan ze, elkaar in gejubel overtreffend: "My heart is at your command, dear, to keep love and  to hold / Making you happy is my desire, keeping you is my goal."

Zwart op wit geeft de tekst Marvin Gaye en Diana Ross  gelijk: 'Pledging My Love' is een gelukslied dat door engelen gezongen dient te worden. Maar Johnny Ace heeft er toch iets intens droevigs van weten te maken. Heel even, wanneer in het begin  de ringelende piano klinkt, lijkt het alsof er niets aan de hand is. Maar al  snel zijn de sonore, melancholieke vibrafoontonen te horen en als Ace begint te zingen, blijkt onmiddellijk dat deze zanger weinig reden tot gejubel heeft. Hier is een  man aan het woord die een laatste poging onderneemt zijn  aanbedene te overtuigen, maar Ace zingt  de woorden zo slepend, trekkend en bijna vals zelfs, dat het  duidelijk is dat hij eigenlijk al weet dat het allemaal vergeefs is. Hij heeft zich er al bij neergelegd dat wat hij in het tweede couplet vraagt -  "Just promise me, darling, your love in return" - nooit zal  gebeuren.

Bij Johnny Ace is 'Pledging My Love' geen engelen-zang, maar  het lied van een hopeloos verliefde die zeker is van de slechte afloop. Er is dan ook veel voor te zeggen om Ace's Russische roulette  op kerstavond niet te beschouwen  ale een spelletje, maar als verkapte  zelfmoord van een reddeloos  verlorene.