Zij was pionier van het feminisme en een even kleurrijke als omstreden verschijning in de Amerikaanse politiek. Nog jaren nadat ze Washington had verlaten, was ze een voorbeeld voor veel vooraanstaande feministen en tegelijk een geliefd doelwit van Republikeine hoon en kritiek. Met haar grote hoeden, haar stem van schuur-papier en haar uitgesproken standpunten was Abzug een politicus die tot de verbeelding sprak. In de New Yorkse tabloids werd ze aangeduid als Battlin' Bella of Moeder Courage, in spotprenten verscheen ze vaak op een bezemsteel. Met de leuze "de plaats van deze vrouw is in het huis - het Huis van Afgevaardigden", won ze in 1970 een zetel in het Congres. Daar pleitte ze onvermoeibaar voor beëindiging van de oorlog in Vietnam, voor gelijke rechten voor vrouwen en (als eerste Congreslid) voor afzetting van president Nixon wegens het Watergate-schandaal.

Abzug, een democraat en de eerste joodse vrouw in het Congres, liet zich weinig gelegen liggen aan het deco-rum en de pikorde in het Huis: haar eerste dag op Capitol Hill benutte ze meteen al om een resolutie in te dienen voor de terugtrekking van alle Amerikaanse troepen uit Indochina. De resolutie haalde het niet, maar Abzug liet zich daardoor niet ontmoedigen.

In 1947 werd Bella Abzug politiek actief als advocaat, die zich inzette voor de burgerrechten van zwarte Amerikanen, voor vrouwen, vakbonden en slachtoffers van de communistenjacht van senator Joseph McCarthy. Haar gewoonte om altijd een hoed te dragen stamde uit die tijd: ze wilde ermee voorkomen, zo vertelde ze vaak, dat men haar zou aanzien voor een secretaresse. Met of zonder hoed, het is moeilijk om Abzug voor te stellen als ondergeschikte aan wie dan ook. In 1976 gaf ze haar zetel in het Huis op, en voerde ze vergeefs campagne voor een zetel in de Senaat. Een jaar later deed ze eveneens zonder succes een gooi naar het burgermeester-schap van New York. Twee keer probeerde ze terug te keren naar het Huis van Afgevaardigden, maar voor teveel kiezers was ze een schrikbeeld van links en Democratisch activisme. Toen ze in 1995 in China een VN-conferentie over vrouwenvraagstukken bijwoonde, merkte ex-president Bush op dat hij medelijden had met de Chinezen, omdat "Bella Abzug nu in China rondrent". Abzug speelde vaak in op haar exentrieke imago, maar ze benadrukte ook dat ze "een buitengewoon serieuze vrouw" was, zoals ze schreef in haar autobiografie Bella !. Als ze een man was geweest, zei ze, zou ze niet agressief zijn genoemd, maar moedig, niet hysterisch maar krachtig. Abzug werd in 1920, het jaar dat vrouwen in de VS stemrecht kregen, in de Bronx geboren als Bella Savitsky, dochter van Russische immigranten. Haar vader dreef een slagerij die de Leven-en-Laten-Leven Vleesmarkt heette. Abzug trouwde in 1944 en kreeg twee dochters. "Ze was een feminist voor iemand van ons wist wat dat woord betekende ", zei Gloria Steinem, oprichter van het feministische tijdschrift Ms. Bella Abzug overleed op 77-jarige leeftijd.