Van 1933 tot 1946 leefde hij in ballingschap. Van 1946 af bekleedde hij verscheidene hoge regeringsposten. Zijn voornaamste doel bestaat erin een socialistische cultuur tot stand te brengen, zoals blijkt uit zijn geschriften: Schiller, Grösse und Tragik eines deutschen Genius (1955), Kulturelle Probleme des sozialistischen Humanismus, Beiträge zur deutschen Kulturpolitik 1946-1966; Literatur in Zeitalter des Socialismus, Beiträge zur Literaturgeschichte 1921 bis 1966.

Verder schreef hij ook nog historisch-analytisch werken over het Duitse vraagstuk: Der Irrweg einer Nation: Ein Beitrag zum Verständnis deutscher geschichte en Stalin und die Schicksal-fragen der deutschen Nation (1949).