Hij studeerde aan het conservatorium te Brussel en bij Paul Gilson. Vanaf 1931 was hij leraar fuga aan het conservatorium te Brussel. In 1934 stichtte hij de componistengroep 'Sirène', verwant met de Parijse groep Le Triton, en redigeerde het tijdschrift Syrinx (tot 1939). Bovendien verdedigde hij in zijn geschrift Les postulats de la musique contemporaine (1937) de grondslagen van de toenmalige, progressieve muziek-esthetiek.

Zijn composities omvatten: symfonieën, symfonische gedichten, orkestsuite, concerti, kamermuziek, cantates (o.a. Philatélie), toneelmuziek (o.a. Peau d'âne), piano-muziek en liederen. Naar stijl put hij uit verschillende richtingen, maar duidelijk in modernistische geest; hij paart expressionistische tendensen naar ritme en harmonie aan een heldere, evenwichtige vormgeving.

Literatuur: R.de Guide, J. Absil et son oeuvre (1965).

Opera's:

• 1937 - Peau d"Ane
• 1947 - Fansou
• 1954 - La Voix de la Mer