In de jaren twintig en dertig befaamd als Nederlandse filmvedette in Duitsland, is op 88-jarige leeftijd overleden. Op jeugdige leeftijd speelde ze maar liefst in 29 films, waarvan slechts één (Het meisje met den blauwen hoed) in Nederland.

Haar carrière begon als een meisjesdroom. Truus van Aalten werkte op haar vijftiende als leerling-modiste bij Peek & Cloppenburg in haar geboortestad Arnhem, en reageerde op een oproep van de UFA-filmstudio in een Nederlands filmblad om mee te dingen naar een kleine rol in de komedie Die sieben Töchter der Frau Gyurkovics. Ze werd uitverkoren, viel in de smaak en kreeg van de UFA prompt een contract voor drie jaar met doorbetaald salaris.

Sindsdien speelde ze de ene rol na de andere, naast alle grote Duitse sterren uit de tijd van de zwijgende film. Zelfs de overstap naar de geluidsfilm, die voor andere buitenlandse acteurs een onneembare hindernis vormde, maakte ze moeiteloos. Liefkozend stond ze in de Duitse filmindustrie bekend als die kleine holländische Käse, en in de Nederlandse bladen, die veelvuldig verslag deden van haar verrassende succes in Berlijn, heette ze een kittig, komisch talent dat in Duitsland aller harten veroverde. "Het is een jong ding," schreef het weekblad Het Leven in 1927, "die opgaat in haar filmkunst en als een brutale kwajongen het UFA-huis in de Kochstrasse onveilig maakt door haar streken en vroolijk geschater."

Zelf zei Truus van Aalten na een paar jaar dat ze wel eens iets beduidenders wilde spelen. Ze ambieerde met tragikomische rollen een vrouwelijke Chaplin te worden, maar bleef de spring in het veld in kluchtige komedie

Pas in 1934 debuteerde ze in Nederland, in de titelrol van het kassucces Het meisje met de blauwen hoed, met de humorist Lou Bandy als tegenspeler. Aan alles was te zien dat ze een grote filmervaring had en heel goed wist hoe ze voor de camera een vanzelfsprekende indruk moest maken. Wel kreeg ze kritiek op het lichte Duitse accent dat ze inmiddels had opgelopen.

Truus van Aalten speelde daarna nog één filmrol in Duitsland, maar weigerde verder te werken onder het nazi-bewind. Toen ze kort na de oorlog geen kans zag haar filmloopbaan voort te zetten, trok ze zich vastberaden terug en voerde tot op hoge leeftijd de directie over een handelsonderneming. Haar roem dateerde sindsdien uit een ver voorbij verleden.